hayat senin kendine bak ama iyi bak
gelince dağılır yine saçlarım
gelince yine kırılır aynam

hayat senin uzak dur benden
ihanet tomurcukları elinde açsın
bir vefa kırıntısı nerde en son safta
bak elindeki aynaya

kırık dökük ölümler
bir yigit derdi
mutluluk bile acı veriyor
çünkü sonu var

sonuç zavallı ilkbahar giyontinleri
iki eski dost şimdi karşı karşıya
iki eski ınatçı ten ve ruh
olsun olmasanda olur bir tende…